پرهيزگاران در شب برپا ايستاده مشغول نمازند ، قرآن را جزءجزء و با تفكر و انديشه مىخوانند ، با قرآن جان خود را محزون و داروى درد خود را مىيابند . وقتى به آيه‌اى برسند كه تشويقى در آن است ، با شوق و طمع بهشت به آن روى آورند و با جان پر شوق در آن خيره شوند و گمان مىبرند كه نعمت‌هاى بهشت برابر ديدگانشان قرار دارد و هرگاه به آيه‌اى مىرسند كه ترس از خدا ، در آن باشد ، گوش دل به آن مىسپارند ، و گويا صداى بر هم خوردن شعله‌هاى آتش ، در گوششان طنين‌افكن است ، پس قامت به شكل ركوع خم كرده ، پيشانى و دست و پا بر خاك مىمالند و از خدا آزادى خود را از آتش جهنّم مىطلبند . پرهيزكاران در روز ، دانشمندانى بردبار و نيكوكارانى باتقوا هستند كه ترس الهى آنان را چونان تير تراشيده لاغر كرده است . واژه‌شناسى الاقتصاد : ميانه‌روى در هزينه‌هاى زندگى . يحزنّون به أنفسهم : اندوه به جان مىخرند . يستثيرون به دواء دائهم : به جستجوى دوا براى درد خويش برمىخيزند . الزّفير ، الشّهيق : از صفات صداهاى بلند هستند . حانون على أوساطهم : به حال كرنش درمىآيند . مفترشون لجباههم : سجده مىكنند . القداح : تير . البري : تراشيدن . ساختار ادبى غنيّا ، آمنا : حال هستند .